W obronie republiki

Z okazji Narodowego Święta Niepodległości usłyszeliśmy z ust przywódców ugrupowań narodowych o konieczności obalenia republiki. Przed dwoma tygodniami doszły nas wieści o przygotowywanym zamachu na polskich parlamentarzystów. Sytuacja w Polsce staje się coraz bardziej napięta i właściwie nie wiadomo, co wydarzy się w najbliższej przyszłości.
Czy naprawdę grozi nam coś w rodzaju zamachu stanu i zmiany ustroju? I czy musimy godzić się na to, by polskie życie polityczne zamieniało się w walkę już nie na idee i słowa, ale kamienie i materiały wybuchowe?

Dnia 16 grudnia 2012 roku minie równo dziewięćdziesiąt lat od chwili zabójstwa prezydenta Gabriela Narutowicza przez Eligiusza Niewiadomskiego. Jest to data, która wstrząsnęła międzywojenną Polską, choć prawdopodobnie zbyt słabo, przysłonięta bowiem została innymi wydarzeniami, z zamachem majowym na czele. Jest to także data, którą wykorzystywali do swych własnych propagandowych celów komuniści po wojnie, epatując faszystowskimi elementami II RP dla uzasadnienia narzuconej przemocą władzy. W chwili obecnej pamięć o tamtych wypadkach właściwie odeszła w zapomnienie we wspólnej pamięci narodowej. Wydaje się to nieco dziwne.
Wydobycie z mroków pamięci tamtego dnia może, moim zdaniem, pomóc w zrozumieniu otaczającej nas rzeczywistości. Można chyba przyznać, że dziś, gdy tak wiele mówi się o zamachu na prezydenta Kaczyńskiego w Smoleńsku, śmierć głowy II RP, poniesiona po zaledwie pięciu dniach oficjalnego urzędowania, powinna być tematem na wskroś aktualnym. Obie śmierci urzędujących prezydentów nie wzięły się bowiem z niczego, ale były kulminacją pewnej atmosfery debaty publicznej, która doprowadziła do tak tragicznych skutków. Nikt nie wiąże tych dwóch faktów z naszej historii, a być może powinien, bo w takim ujęciu chwila obecna może stać się bardziej zrozumiała. Co więcej, prezydent Narutowicz zginął z rąk Polaka, mieniącego się obrońcą tej prawdziwie polskiej części naszego społeczeństwa, broniącej kraju przed wpływem mniejszości narodowych. Do dziś dnia grupki radykalnie nastawionej prawicowej młodzieży czczą pamięć zamachowca. I nikt nie protestuje, nikt nie widzi, że historia lubi się powtarzać. Zwłaszcza tam, gdzie jej się nie zna lub przedstawia w planowo wykrzywionym świetle dla własnych celów.
W dzisiejszej III RP sytuacja zdaje się powoli dojrzewać do nieuchronnej powtórki z historii. Tocząca się od kilku już lat wojna PO-PiS przyniosła już pierwsze ofiary. Nic nie wskazuje na to, by w najbliższym czasie sytuacja mogła ulec zmianie na lepsze. Przepaść między dwiema najsilniejszymi partiami rośnie z każdym dniem, a obaj przywódcy dostrzegają jedynie własne korzyści polityczne płynące do nich z racji posiadania jasno określonego przeciwnika. Większość obywateli naszego kraju głosuje bowiem przeciw komuś lub czemuś a nie za. Owo pęknięcie naszego kraju, tak licznie już przecież opisywane, będzie zatem wciąż pogłębiało się z każdymi nowymi wyborami i nikt nie jest w stanie przewidzieć, do czego doprowadzi w przyszłości. Zapewne do nowych ofiar...
Poza samym parlamentem problemów jedynie przybywa. Pogłębiający się kryzys ekonomiczny jest kolejnym elementem zaostrzającym dyskurs polskiego życia publicznego. Coraz większa liczba zdesperowanych - tym samym gotowych na wiele - ludzi będzie niewątpliwie zasilać szeregi ekstremistycznych ugrupowań tak z prawej, jak i z lewej strony politycznego spektrum. A wówczas nietrudno przewidzieć rozwój wydarzeń. Czyż głupotą bądź mrzonką wydaje się dziś obawa przed atakami w naszym kraju na cudzoziemców, podobno zabierających pracę miejscowym? Czyż nie jest słuszny lęk przed tym, że od profanacji grobów ta młodzież niebawem przejdzie do atakowania żywych?
Być może ktoś uzna to za zbytni pesymizm, ale w sytuacji, gdy państwo polskie jest nie tyle pogrążone w systemowym kryzysie, co właściwie umiera śmiercią powolną, tracąc siły każdego dnia, nie należałoby się przynajmniej zastanowić nad tym, co dalej? Ekstremizmy z lewa i prawa tylko czekają na sprzyjającą chwilę, by przejąć wszystkich wykluczonych, pozostawionych samym sobie przez instytucje państwowe, podobno powołane do służby swoim obywatelom. Jeśli dziś tego nie widzimy, jutro może być już za późno. Już dziś coraz bardziej napastliwe hasła zyskują nowych zwolenników. Najłatwiej porwać za sobą ludzi oferując im proste wytłumaczenia, odwołując się do istniejących stereotypów. Pracę Polakom zabierają emigranci, polski rząd jest sterowany przez wrogich sąsiadów, a ekonomią rządzą jacyś tajemniczy ludzie, zapewne o zbyt długich nosach. Receptą jest rewolucja (narodowa czy internacjonalistyczna, co w gruncie rzeczy bez znaczenia, bo obie mają prowadzić do narzucenia siłą nowego porządku), która w rzece krwi ma przynieść oczyszczenie.
Tragiczna śmierć prezydenta Narutowicza ma także znaczenie symboliczne z innych jeszcze powodów. Wydaje się bowiem, że to właśnie ta konkretna data mogłaby stanowić punkt zwrotny w walce z przejawami ksenofobii, rasizmu i łamania praw człowieka w naszym kraju. Nie możemy zapominać o tym, że to właśnie głosy mniejszości narodowych przyniosły zwycięstwo przyszłemu prezydentowi podczas wyborów dokonanych w Zgromadzeniu Narodowym. Dziś, kiedy Polska, po latach komunistycznego wcielania w życie endeckiego snu o monolitycznym narodowo państwie, zmienia się, otwierając po raz kolejny na przybyszów z różnych stron świata, tym ważniejsze jest pamiętanie, czym kończy się nienawiść wobec Innego. Niezależnie od tego, jak tę Inność postrzegamy. Nadal przecież mamy do czynienia z fizycznymi atakami na ludzi, którzy w jakiś sposób nie pasują do utrwalonego obrazu Polaka, czy to z powodu koloru skóry, wyznania czy choćby poglądów politycznych.
Mimo upływu lat, mimo owego otwarcia się na świat i możliwość edukacji poprzez zagraniczne wojaże, ataki na ludzi na polskich ulicach nie ustają. I wyraźnie wynika z tego, że zwyczajnie nie da się po prostu zamieść pod dywan pewnych problemów, które co jakiś czas wracają, z jeszcze większą siłą.
16 grudnia powinien być zatem dniem szczególnym dla wszystkich tych, którzy widzą zagrożenie w rosnącym udziale przemocy w życiu publicznym. Przyzwolenie na jakiekolwiek akty przemocy, obojętnie czy to fizycznej czy słownej, napędzają jedynie spiralę nienawiści, która bardzo często będzie kończyć się śmiercią lub kalectwem innych ludzi. Już zresztą w wielu przypadkach tak się właśnie kończyła. Każdy zaś taki, nawet pojedynczy przypadek, to o jedną ofiarę za dużo. Dobra to zatem data do ogłoszenia jej dniem tolerancji i poszanowania praw wszystkich mieszkańców Polski, bez względu na istniejące podziały etniczne, kulturowe, religijne czy polityczne.
Jeśli uda się, przypominając postać prezydenta Gabriela Narutowicza, choć na chwilę wzbudzić refleksję o tym, do czego prowadzi pójście w stronę siłowych rozwiązań nabrzmiałych problemów społecznych, będzie to wielkim sukcesem. Jako ludzie lewicy powinniśmy zatem zwrócić szczególną uwagę na ten fakt i podnosić go nie tylko od święta. Rocznica śmierci prezydenta wydaje się być najlepszym punktem wyjścia do tego rodzaju działania.

Krzysztof Mroczko
 

Wydanie bieżące

Recenzje

W 2018 roku ukazała się wizjonerska książka Jamie Bartlett’a „Ludzie przeciw technologii. Jak Internet zabija demokrację”. Jest ona analizą relacji człowieka ze światem cyfrowym, w który dopiero wchodzimy. Szczególnie wiele miejsca autor poświęca ewolucji liberalnego modelu demokracji w starciu z nowymi technologiami, ich przemożnym wpływem na człowieka i budowane od wieków struktury państwa demokratycznego.

Więcej …
 

Postać Tadeusza Kościuszki, wybitnego Polaka, bohatera dwóch kontynentów mimo upływu ponad 200 lat od jego śmierci cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem wielu historyków i polityków polskich i zagranicznych. Prace poświęcone jego osobie i działalności ukazują się nieprzerwanie od ponad 200 lat. Jedna z nich autorstwa Piotra Marka Napierały pt „Żołnierz i filozof.

Więcej …
 

Przez okres ostatnich dwóch lat, z różną intensywnością, na ogół jednak raz w tygodniu, publikowałem na łamach gazety Trybuna materiały publicystyczne, eseje i komentarze w ramach cyklu My Socjaliści. Obejmowały one szeroki wachlarz  problemów, choć założeniem moim było ukazanie otaczającej nas rzeczywistości społeczno-politycznej poprzez doświadczenia i wartości ideowe polskich socjalistów. Sytuacja ta była konsekwencją mojego zaangażowania w działalność w ruchu socjalistycznym, szczególnie w ramach PPS a także aktywną, prowadzoną od lat działalność dziennikarską i publicystyczną na łamach wielu pism i w Internecie.

Więcej …
 

 

 
 
 
 
 

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 21 gości 

Statystyka

Odsłon : 5156354

Więcej …
 

Więcej …
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Więcej …

Temat dnia

Balon się nadyma

W kampanii wyborczej władza chwali się projektami przekopu Mierzei Wiślanej i budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego. Analizowałem zawodowo tysiące projektów inwestycyjnych, w tym bardzo dużych. Z dostępnych danych nie widzę żadnych uzasadnień dla kopania kanału do Elbląga. To jest nieekonomiczne, nie doprowadzi transportu morskiego do Elbląga, bo na Bałtyku nie ma statków towarowych o zanurzeniu poniżej 4 m, lepszą komunikację daje przekładanie towarów w Gdańsku na transport lądowy. Przekop bardzo szkodzi środowisku.

Więcej …

Na lewicy

Wg informacji rzecznika PPS w dniu 30 czerwca 2020 roku Organizacja Młodzieżowa PPS, „Czerwona Młodzież” uczestniczyła w demonstracji ruchów lewicowych przed Sejmem RP, zorganizowanej przez ZSP Związek Wielobranżowy Warszawa, Komitet Obrony Praw Lokatorów i Federację Anarchistyczną, Wrocław.

Więcej …
 

Rada Naczelna PPS opublikowała w dniu 11 maja 2020 roku stanowisko dotyczące nieodbycia wyborów prezydenckich.

Więcej …
 

W piątek 8 maja2020 roku, w Dniu Zwycięstwa, delegacje Polskiej Partii Socjalistycznej, Stowarzyszenia Porozumienie Socjalistów oraz delegacja Sojuszu Lewicy Demokratycznej złożyły w Piotrkowie Trybunalskim wieńce pod Pomnikiem Wdzięczności za Polskę i Lud (1939-1945 ) oraz na Cmentarzu Żołnierzy Radzieckich.
Delegacje Lewicy Piotrkowskiej oddały tym aktem hołd wszystkim wyzwolicielom państw Europy spod jarzma niewoli okupanta faszystowskiego.
Cześć i Chwała Bohaterom !

 

Obchody 1 Maja w Warszawie skupiły się wokół czterech miejsc pamięci związanych z osobami lub wydarzeniami ważnymi dla lewicy.

Więcej …
 

Polska Partia Socjalistyczna opublikowała w dniu 29 kwietnia 2020 roku Apel Pierwszomajowy.

Więcej …
 

Członkowie Rady Naczelnej PPS skierowali w dniu 14 kwietnia 2020 roku list otwarty do ministra zdrowia w sprawie skutków koronawirusa w Polsce i powinności przedstawicieli świata politycznego. Wiąże się to m.in. z obchodami 10 rocznicy katastrofy pod Smoleńskiem.

Więcej …
 

W dniu 10 kwietnia 2020 roku Wrocławskie Społeczne Forum Wymiany Myśli apeluje do rządu, by ten przestał zamykać oczy na zagrożenie, jakie stwarza nieprzerwane działanie magazynów Amazona. Na sytuację pracowników Amazona podczas epidemii od początku zwracają uwagę związkowcy z OZZ Inicjatywa Pracownicza. Alarmują, że sam charakter pracy w magazynach i przy pakowaniu zamówień uniemożliwia stosowanie się do zaleceń o utrzymywaniu społecznego dystansu.

Więcej …
 

10 lat temu, 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem wśród 96 pasażerów rządowgo samolotu.byli wspaniali i niezapomnaini ludzie lewicy: Izabela  JARUGA-NOWACKA, Jolanta SZYMANEK-DERSZ i Jerzy SZMAJDZIŃSKI.
Cześć Ich Pamięci!

 

9 kwietnia 2020 roku Państwowa Komisja Wyborcza poinformowała, że zarejestrowała 10 kandydatów na prezydenta, którzy wcześniej dostarczyli do PKW listy z podpisami poparcia. Są to: Robert Biedroń,  Krzysztof Bosak, Andrzej Duda, Szymon Hołownia, Marek Jakubiak, Małgorzata Kidawa-Błońska, Władysław Kosiniak-Kamysz, Mirosław Piotrowski, Paweł Tanajno i Stanisław Żółtek.

 

Polska Partia Socjalistyczna opublikowała w dniu 29 marca 2020 roku dwa stanowiska polityczne związane z aktualną sytuacją w kraju. Jedno dotyczy tzw. tarczy antykryzysowej, drugie terminu wyborów prezydenckich.

Więcej …
 

Apel do Prezydenta i Premiera RP o przesunięcie terminu wyborów prezydenckich zaplanowanych na 10 maja 2020 r.
(do wiadomości Marszałków Sejmu i Senatu RP)

Więcej …
 

Według danych oficjalnych na 21 marca 2020 roku Państwowa Komisja Wyborcza zarejestrowała 34 komitety wyborcze.

Więcej …