Święto Pracy, obchodzone 1 maja, nie jest jedynie datą w kalendarzu – to symbol walki, solidarności i godności ludzi pracy, którego korzenie sięgają tragicznych wydarzeń i strajku w firmie McCormick Harvester Co. w Chicago. To właśnie tam robotnicy upomnieli się o ośmiogodzinny dzień pracy, a ich protest został brutalnie stłumiony. Krew, która wtedy popłynęła ulicami, stała się fundamentem międzynarodowego ruchu robotniczego i przypomnieniem, że prawa pracownicze nigdy nie były dane raz na zawsze – zawsze były wywalczone.
W Polsce szczególne miejsce w historii tego święta zajmuje działalność Polskiej Partii Socjalistycznej, która od samego początku łączyła walkę o prawa robotników z walką o niepodległość. W Łódź – mieście robotniczym, mieście włókniarzy i fabryk – 1 maja miał zawsze wyjątkową rangę. To tutaj manifestacje pierwszomajowe były nie tylko wyrazem sprzeciwu wobec wyzysku, ale także demonstracją siły wspólnoty ludzi pracy. Tradycja obchodów Święta Pracy w Łodzi, kultywowana przez PPS, była naznaczona odwagą, determinacją i gotowością do poświęceń.
Nie można mówić o 1 maja, nie pamiętając o tych, którzy oddali życie za godność pracy. Ulice wielu miast, także Łodzi, były świadkami represji, bicia demonstrantów i rozlewu krwi. To właśnie ta ofiara nadaje Świętu Pracy jego głęboki sens i powagę – nie jest to święto abstrakcyjne, lecz zakorzenione w realnym cierpieniu i realnej walce.
Dziś, w XXI wieku, Święto Pracy pozostaje dla socjalistów dniem refleksji, ale i zobowiązania. W świecie, w którym rosną nierówności, a prawa pracownicze bywają podważane, 1 maja powinien być przypomnieniem, że solidarność nie jest reliktem przeszłości, lecz koniecznością teraźniejszości. Dla współczesnych socjalistów to dzień, w którym należy głośno mówić o godnych płacach, stabilnym zatrudnieniu, prawie do zrzeszania się i bezpieczeństwie socjalnym.
Jednocześnie musimy uczciwie spojrzeć na zmieniającą się rzeczywistość. Dziś, w dobie internetu, majówek i wyjazdów, coraz trudniej spotkać ludzi na ulicach tak, jak robiono to kiedyś. To nie znaczy jednak, że idea 1 maja traci znaczenie – przeciwnie. Oznacza to, że zmieniają się formy działania. Działacze PPS nie mogą rezygnować ani wycofywać się z przestrzeni publicznej. Muszą być tam, gdzie są ludzie – a dziś ludzie są przede wszystkim w sieci.
Dlatego współczesna walka o prawa pracownicze toczy się także w internecie. To tam trzeba przypominać o historii ruchu robotniczego, o jego ofiarach i o tym, że zdobycze socjalne nie są dane raz na zawsze. To tam należy budować świadomość, reagować na niesprawiedliwość i tworzyć wspólnotę ludzi pracy, nawet jeśli nie zawsze mogą spotkać się fizycznie na ulicy.
Jako koło Polskiej Partii Socjalistycznej  Łódź - Polesie, chcemy również pielęgnować pamięć o dawnych obchodach Święta Pracy. Dlatego zwracamy się z prośbą do wszystkich mieszkańców Łodzi ale nie tylko – szczególnie tych, którzy pamiętają pierwszomajowe pochody, manifestacje i spotkania – o przesyłanie swoich wspomnień, zdjęć i relacji związanych z 1 maja. Będziemy je publikować na naszej stronie, aby zachować tę historię dla kolejnych pokoleń i pokazać, że tradycja walki o prawa pracownicze wciąż żyje.
Święto Pracy nie może być jedynie wspomnieniem historii – musi być żywą tradycją działania. Dziś oznacza to zarówno pamięć, jak i nowoczesne formy zaangażowania. Bo choć zmieniają się czasy i narzędzia, jedno pozostaje niezmienne: potrzeba solidarności, odwagi i wspólnej walki o sprawiedliwość społeczną.

Koło Polskiej Partii Socjalistycznej  Łódź-Polesie