Refleksje po 1 Maja 2012

Nie jest łatwo w tych czasach być pracownikiem, jeszcze trudniej być bezrobotnym, czy znaleźć się w grupie tzw. wykluczonych. Nastały w Polsce czasy, gdzie szansę mają tylko przysłowiowi: młodzi, zdrowi, piękni i bogaci. Inni spoza tej grupy mają szanse małe lub żadne. Święto Pracy – 1 Maja daje możliwość przypomnienia, że tacy ludzie – bez szans, są wśród nas i z roku na rok stanowią coraz liczniejsze grono.

Podczas tegorocznych obchodów 1 Maja w kilku miejscach mówiono o tym samym, tylko w różnych językach, z różnym napięciem emocjonalnym. Tak się też złożyło, że problemy ludzi pracy były głównym tematem warszawskich demonstracji Polskiej Partii Socjalistycznej na Placu Grzybowskim, demonstracji OPZZ i SLD na Kopernika i Nowym Świecie, demonstracji Kancelarii Sprawiedliwości Społecznej na Smolnej i kongresu Ruchu Palikota w Sali Kongresowej.
Zidentyfikowane i opisane problemy pracownicze dla wszystkich są takie same. To przede wszystkim problem bezrobocia, warunków pracy i płacy, braku perspektyw, sprawiedliwego podziału wypracowanych środków i wszystkie inne, im pochodne. Są one pokłosiem realizowanej w Polsce od ponad 20 lat neoliberalnej polityki, której podstawą w ekonomi jest własność prywatna a w sferze moralności i stosunków międzyludzkich chciwość i pazerność.
Różne jest tylko podejście do rozwiązywania istniejących problemów. Jedni chcieliby przypudrować istniejący kapitalizm, nadać mu bardziej ludzką twarz. Jeden z uczonych na lewicy mówi o budowie demokratycznego kapitalizmu pod socjaldemokratyczne dyktando. Inni zaliczający się do partii t. zw. modernizacyjnych chcieliby zmieniać system na bardziej sprawiedliwy, socjalny, czyli socjalistyczny w ramach demokratycznych procedur. Mówią o budowie demokratycznego socjalizmu. Jeszcze inni, rewolucjoniści, uważają, że system należy zmienić metoda rewolucyjną, na socjalistyczny, opisany przez klasyków.
Te różnice, wynikające z przyjętej drogi budowy ustroju sprawiedliwości społecznej powodują, od wielu lat kontrowersje i walki na lewicy. Często mają one nie tylko polemiczny charakter. Szczególnie wyrazistym przykładem są wzajemne relacje odnotowane w historii stosunków pomiędzy PPS a KPP, a później PPR.
Mimo upływu czasu różne spojrzenia na budowę systemu sprawiedliwości społecznej dają o sobie znać również w Polsce współczesnej. Najlepiej widać to dziś po relacjach wzajemnych pomiędzy SLD a Ruchem Palikota. Pojawienie się na scenie politycznej Ruchu spowodowało naturalne przejście SLD na lewo, silne zaangażowanie się po stronie związków zawodowych na rzecz ludzi pracy, obrona wieku emerytalnego, rezygnacja z głoszenia idei podatku liniowego i wnioskowanie na rzecz wprowadzenia nowej, dodatkowej stawki podatku, zbliżonej do rozwiązań istniejących w wielu krajach europejskich. To jest nowa jakość na lewicy parlamentarnej, której zarzuca się do dziś zdradę interesów pracowniczych i oddanie się budowie kapitalizmu w Polsce.
Bez względu na istniejące różnice zdań lewica, jeśli chce mieć wpływ na rządzenie, lub rządzić samodzielnie, musi się porozumieć. Dziś żadne z ugrupowań nie rokuje nadziei na samodzielne zwycięstwo wyborcze i zdolność koalicyjną do stworzenia większości parlamentarnej. Trzeba przyjąć do wiadomości, że lewice są różne, mają różny rodowód i tradycję. Ważne są cele programowe, jakie formułują.
1 maja była okazja, aby się porozumieć, ale wzajemne relacje pomiędzy SLD a RP nie są dobre, nie sprzyja porozumieniu rozmowa poprzez media i wymiana ciosów. Rację ma b. prezydent Kwaśniewski mówiąc o potrzebie jedności, ale niezręczności w formułowaniu zasad współpracy już dziś drogo go kosztują.
Pewne nadzieje budzi sformułowana podczas ostatniego Kongresu SLD propozycja zwołania Kongresu Polskiej Lewicy.
Podczas obchodów 1 Maja wszystkie liczące się ugrupowania lewicowe zarysowały swoje obszary działania i kierunki, w których zamierzają iść. To ważne, jest dziś taki czas, aby zrobić kolejne kroki do przodu i określić obszary, w których można coś zrobić wspólnie.
Może to zabrzmi prozaicznie, ale w imię i w interesie ludzi pracy, którzy nie dają sobie rady z dzikim kapitalizmem polskiego chowu.

Andrzej Ziemski
 

Wydanie bieżące

Recenzje

W roku 2018 ukazała się książka dra Kai-Fu Lee – AI Superpowers, China, Silicon Valley, and the New World Order. Jej polskie tłumaczenie ukazało się w roku 2019 pt. Inteligencja sztuczna, rewolucja prawdziwa. Chiny i USA i przyszłość świata.

Więcej …
 

Opublikowana przez Wydawnictwo Ruthenus z Krosna książka J. Ewy Leśniewskiej „Jan Gotlieb Bloch (1836 – 1902) i dzieje rodu” jest dziełem imponującym i stanowi najbardziej – jak dotąd – wyczerpującą biografię jednego z największych kapitalistów XIX stulecia, pacyfisty i filantropa, wsławionego w świecie głównie przez 6-tomowe opracowanie „Przyszła wojna pod względem technicznym, ekonomicznym i politycznym”, nazywane „biblią pacyfizmu” – pierwszego Polaka, który został zgłoszony do Pokojowej Nagrody Nobla.

Więcej …
 

W 2018 roku ukazała się wizjonerska książka Jamie Bartlett’a „Ludzie przeciw technologii. Jak Internet zabija demokrację”. Jest ona analizą relacji człowieka ze światem cyfrowym, w który dopiero wchodzimy. Szczególnie wiele miejsca autor poświęca ewolucji liberalnego modelu demokracji w starciu z nowymi technologiami, ich przemożnym wpływem na człowieka i budowane od wieków struktury państwa demokratycznego.

Więcej …
 

 

 
 
 
 
 

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 33 gości 

Statystyka

Odsłon : 5204642

Temat dnia

Prawda o rurociągu Nord Stream

Większość polityków za polską rację stanu uznaje potępianie rurociągu Nord Stream. Warto o tym powiedzieć kilka słów prawdy. W 2005 r. rząd Jerzego Buzka odrzucił propozycję Rosji budowy przez terytorium Polski rurociągu do Niemiec. Mielibyśmy opłaty za przesył i kontrolę nad rurą.

Więcej …

Na lewicy

W dniu 23 września 2020 roku w Warszawie odbyło się z inicjatywy Unii Pracy szerokie spotkanie przedstawicieli ugrupowań lewicowych, podczas którego wręczono Nagrodę im. A. Małachowskiego.

Więcej …
 

Przedstawiciele Parlamentarnego Klubu Lewicy spotkali się 13 września 2020 roku w warszawskiej siedzibie OPZZ z przedstawicielami związków zawodowych, świata nauki, organizacji kobiecych, ekologicznych, LGBT, opowiadających się za świeckim państwem.

Więcej …
 

W dniu 11 września 2020 roku w Warszawie odbyło się wspólne posiedzenie Zarządu i Rady Konsultacyjnej Porozumienia Socjalistów. Podczas spotkania przedyskutowano problemy dotyczące aktualnej sytuacji na lewicy i sygnalizowanych planów organizacji w listopadzie 2020 roku III Kongresu Lewicy.

Więcej …
 

Stowarzyszenie Polska-Białoruś opublikowało w dniu 8 września 2020 roku stanowisko woec sytuacji na Białorusi i relacji polsko-białoruskich.

Więcej …
 

W dniu 21 sierpnia 2020 roku Biuro Prasowe PPS przekazało do wiadomości publicznej stanowisko Prezydium Rady Naczelnej Polskiej Partii Socjalistycznej wobec wydarzeń związanych z próbą przeforsowania podwyżek uposażeń dla najwyższych urzędników w Polsce.

Więcej …
 

Polska Partia Socjalistyczna opublikowała w dniu 12 sierpnia 2020 roku "List otwarty PPS do ludzi pracy Republiki Białoruskiej". List związany jest z aktualną sytuacją w tym kraju po wyborach prezydenckich i wzajemnymi relacjami Polska - Białoruś.

Więcej …
 

Polska Partia Socjalistyczna opublikowaław dniu 11 sierpnia 2020 roku stanowisko Prezydium RN PPS w sprawie wydarzeń, jakie miały miejsce w ostatnich dniach w Warszawie.

Więcej …
 

Delegacja Polskiej Partii Socjalistycznej w dniu 31 lipca 2020 roku złożyła kwiaty przed pomnikiem zgrupowania „Żywiciel” oraz przy tablicy pamiątkowej na „Kotłowni WSM” pamięci poległym w pierwszym boju Powstania, powstańcom z Batalionu OW PPS im. gen. J. Dąbrowskiego.

Więcej …
 

W dniu 25 lipca 2020 roku na sosnowieckim cmentarzu spotkali się ludzie pamiętający o 19 rocznicy śmierci polskiego przywódcy okresu Polski Ludowej - Edwarda Gierka.

Więcej …
 

Stefan Aleksander Okrzeja członek organizacji Bojowej PPS, bohater walki o niepodległość Polski i przemiany społeczne został przypomniany i uczczony przez przedstawicieli Rady Naczelnej PPS w dniu 21 lipca 2020 roku.

Więcej …
 

W dniu 13 lipca 2020 roku tuż przed godziną 20. Państwowa Komisja Wyborcza przekazała wyniki głosowania w II turze wyborów prezydenckich na podstawie danych ze wszystkich obwodowych komisji wyborczych. Jak poinformował przewodniczący PKW, Andrzej Duda w II turze wyborów uzyskał 51,03 proc. głosów - zagłosowało na niego 10 440 648 osób. Z kolei Rafał Trzaskowski osiągnął wynik 48,97 proc. - zagłosowało na niego 10 018 263 osób.

 

Prezydium Rady Naczelnej PPS przyjęło w dniu 6 lipca 2020 roku uchwałę w sprawie II tury wyborów prezydenckich.

Więcej …