Zastanawiająca jest ewolucja w ciągu 80 lat poglądów obozu narodowego, który na początku XX wieku nie widział, w przeciwieństwie do Polskiej Partii Socjalistycznej, samodzielności i niepodległości Polski, a jego przywódca, jako wybrany do Dumy przedstawiciel nadwiślańskiego narodu, co najwyżej głosił poglądy o ograniczonej samodzielności w ramach ewentualnego Królestwa Polskiego. Później, już w ramach negocjacji Traktatu Wersalskiego, Roman Dmowski zrehabilitował się, walcząc ramię w ramię z Piłsudskim o suwerenny byt państwowy Polski. Polacy pamiętają jednak, jak wygląda rzeczywisty zapis historyczny tamtego okresu i kto, jakie ma zasługi w doprowadzeniu do tego, aby 11 listopada mógł być czczony przez wszystkich Polaków.
Obóz narodowy w ostatnich latach III RP mając za partnera nacjonalistyczne kręgi Episkopatu dokonał wielkiego wyczynu – doprowadził do zakłamania i odwrócenia prawdy historycznej. Siebie, z pomocą ambon, nobilitował na jedynego wyzwoliciela i zbawcę narodu, głosząc, że to on doprowadził do odzyskania niepodległości w 1918 roku. Całą ówczesną lewicę z PPS na czele, która fizycznie walczyła pod dowództwem m.in. Józefa Piłsudskiego postawił do kąta, czyniąc ją zdrajcą narodu. Samego zaś Naczelnika przejął, jak swego, zapominając i powalając zapomnieć milionom nieświadomych Polaków, że ma on za sobą życiorys socjalistyczny i przeszłość rewolucyjną.
Przypominanie tych faktów jest obowiązkiem wszystkich światłych Polaków a socjalistów w szczególności. Wynika ono z powinności głoszenia prawdy, ale także z troski o przyszłość.
Zapowiedziany przez nacjonalistyczną prawicę tzw. Marsz Niepodległości to kolejny etap walki z postępem cywilizacyjnym, jaki dotyczy Polaków w XX i XXI wieku, ogromnymi zmianami, jakie nas spotkały w ciągu półwiecza po II wojnie światowej, doświadczeniami na drodze do realnej demokracji i wejścia w wielki projekt europejski.
Na Marsz Niepodległości organizowany przez skrajną prawicę się nie wybieram ze względów ideowych. Na kontrmarsz też nie pójdę, bo nie widzę możliwości i potrzeby udowadniania swoich racji kijem.
Ubolewam, że prawdziwego Marszu Niepodległości nie zorganizuje Polska Partia Socjalistyczna. Ona jedyna ma historyczne racje, aby takie wydarzenie z okazji Święta Niepodległości – 11 listopada firmować.
Andrzej Ziemski
Obóz narodowy w ostatnich latach III RP mając za partnera nacjonalistyczne kręgi Episkopatu dokonał wielkiego wyczynu – doprowadził do zakłamania i odwrócenia prawdy historycznej. Siebie, z pomocą ambon, nobilitował na jedynego wyzwoliciela i zbawcę narodu, głosząc, że to on doprowadził do odzyskania niepodległości w 1918 roku. Całą ówczesną lewicę z PPS na czele, która fizycznie walczyła pod dowództwem m.in. Józefa Piłsudskiego postawił do kąta, czyniąc ją zdrajcą narodu. Samego zaś Naczelnika przejął, jak swego, zapominając i powalając zapomnieć milionom nieświadomych Polaków, że ma on za sobą życiorys socjalistyczny i przeszłość rewolucyjną.
Przypominanie tych faktów jest obowiązkiem wszystkich światłych Polaków a socjalistów w szczególności. Wynika ono z powinności głoszenia prawdy, ale także z troski o przyszłość.
Zapowiedziany przez nacjonalistyczną prawicę tzw. Marsz Niepodległości to kolejny etap walki z postępem cywilizacyjnym, jaki dotyczy Polaków w XX i XXI wieku, ogromnymi zmianami, jakie nas spotkały w ciągu półwiecza po II wojnie światowej, doświadczeniami na drodze do realnej demokracji i wejścia w wielki projekt europejski.
Na Marsz Niepodległości organizowany przez skrajną prawicę się nie wybieram ze względów ideowych. Na kontrmarsz też nie pójdę, bo nie widzę możliwości i potrzeby udowadniania swoich racji kijem.
Ubolewam, że prawdziwego Marszu Niepodległości nie zorganizuje Polska Partia Socjalistyczna. Ona jedyna ma historyczne racje, aby takie wydarzenie z okazji Święta Niepodległości – 11 listopada firmować.
Andrzej Ziemski
Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.
Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.
W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.
Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.
