STANOWISKO PREZYDIUM OPZZ
W SPRAWIE SYTUACJI SPOŁECZNO-GOSPODARCZEJ W POLSCE
W SPRAWIE SYTUACJI SPOŁECZNO-GOSPODARCZEJ W POLSCE
Prezydium OPZZ, organ największego związku zawodowego w Polsce, ocenia stan polskiej gospodarki jako zły:
• na koniec stycznia 2013 r. stopa bezrobocia wyniosła 14,2 proc.,
• wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw obniżyło się o 10,5 proc. w ujęciu miesięcznym, załamała się produkcja i konsumpcja,
• dochody poniżej progu ubóstwa otrzymywało ok. 15 proc. gospodarstw domowych.
Prezydium OPZZ domaga się od rządu natychmiastowych działań na rzecz poprawy sytuacji gospodarczej w czasie dekoniunktury. W Polsce nie istnieje polityka przemysłowa. Pospieszna prywatyzacja zakładów nakierowana na potrzeby bieżącej polityki pozbawiła państwo wpływu na branże gospodarki a jej pracowników trwałego zatrudnienia. Spółki Skarbu Państwa zamiast rozwojowi gospodarczemu służą do drenowania ich z dywidendy. Działania kolejnych rządów, potępiane przez związki zawodowe, doprowadziły do likwidacji polskiego przemysłu – zamknięto zakłady stoczniowe, radykalnie zmniejszono zatrudnienie w branży wydobywczej, energetycznej i hutnictwie, pozwolono na drastyczne zwolnienia w branży motoryzacyjnej. Rząd nie wykorzystuje funduszy na wsparcie przedsiębiorstw: Fundusz Restrukturyzacji Przedsiębiorców w 2011 r. z 1,6 mld zł wydał zaledwie 10,3 mln zł, czyli 0,6 proc. środków do dyspozycji.
Rząd nie prowadzi realnego dialogu społecznego i sprzyja niskim wynagrodzeniom pracowników, które nie spełniają kategorii płacy godziwej. Zatrudnienie w Polsce nie chroni przed biedą. Trwa demontaż ochrony socjalnej najuboższych i kodeksowych praw pracowniczych. Celujemy w eksporcie – ale najlepiej wykwalifikowanych pracowników. Ubywanie kadry pracowniczej z rynku pracy nie spotkało się z systemowymi działaniami rządu zachęcającymi do powrotu obywateli do kraju.
Prezydium OPZZ domaga się od rządu pilnego podjęcia działań na rzecz poprawy sytuacji w kraju, ich brak spowoduje rozpoczęcie działań protestacyjnych o szerokiej skali.
Oczekujemy od rządu:
• pełnej realizacji zobowiązań Pakietu Działań Antykryzysowych z 2009 r. i współpracy ze związkami zawodowymi w celu wypracowania drugiego pakietu działań antykryzysowych zgodnego z potrzebami obywateli,
• zmniejszenia liczby biednych pracujących poprzez podniesienie minimalnego wynagrodzenia do poziomu 50% przeciętnej płacy,
• zmian w systemie podatkowym – obniżki podatków dla najmniej zarabiających i podwyżki obciążeń najbogatszych oraz wprowadzenia podatku od transakcji finansowych,
• aktywnej polityki zwiększającej zatrudnienie, ograniczenia liczby umów śmieciowych oraz odmrożenia Funduszu Pracy,
• odstąpienia od propozycji zmian w Kodeksie Pracy niekorzystnych dla pracowników i zwiększenia roli układów zbiorowych pracy,
• urealnienia wysokości świadczeń socjalnych, w tym zasiłków rodzinnych, emerytur i rent do wzrastających kosztów utrzymania,
• zagwarantowania pracownikom pakietów socjalnych w procesie prywatyzacji i uznania ich za źródło prawa pracy,
• umożliwienie przejścia na emeryturę pracownikom, którzy przepracowali – 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, niezależnie od wieku.
• zagwarantowania respektowania wolności przynależenia do związków zawodowych i wyboru przedstawicieli pracowników do władz spółek z udziałem Skarbu Państwa.
Prezydium
Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych
Warszawa, 13 marca 2013 r.
• na koniec stycznia 2013 r. stopa bezrobocia wyniosła 14,2 proc.,
• wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw obniżyło się o 10,5 proc. w ujęciu miesięcznym, załamała się produkcja i konsumpcja,
• dochody poniżej progu ubóstwa otrzymywało ok. 15 proc. gospodarstw domowych.
Prezydium OPZZ domaga się od rządu natychmiastowych działań na rzecz poprawy sytuacji gospodarczej w czasie dekoniunktury. W Polsce nie istnieje polityka przemysłowa. Pospieszna prywatyzacja zakładów nakierowana na potrzeby bieżącej polityki pozbawiła państwo wpływu na branże gospodarki a jej pracowników trwałego zatrudnienia. Spółki Skarbu Państwa zamiast rozwojowi gospodarczemu służą do drenowania ich z dywidendy. Działania kolejnych rządów, potępiane przez związki zawodowe, doprowadziły do likwidacji polskiego przemysłu – zamknięto zakłady stoczniowe, radykalnie zmniejszono zatrudnienie w branży wydobywczej, energetycznej i hutnictwie, pozwolono na drastyczne zwolnienia w branży motoryzacyjnej. Rząd nie wykorzystuje funduszy na wsparcie przedsiębiorstw: Fundusz Restrukturyzacji Przedsiębiorców w 2011 r. z 1,6 mld zł wydał zaledwie 10,3 mln zł, czyli 0,6 proc. środków do dyspozycji.
Rząd nie prowadzi realnego dialogu społecznego i sprzyja niskim wynagrodzeniom pracowników, które nie spełniają kategorii płacy godziwej. Zatrudnienie w Polsce nie chroni przed biedą. Trwa demontaż ochrony socjalnej najuboższych i kodeksowych praw pracowniczych. Celujemy w eksporcie – ale najlepiej wykwalifikowanych pracowników. Ubywanie kadry pracowniczej z rynku pracy nie spotkało się z systemowymi działaniami rządu zachęcającymi do powrotu obywateli do kraju.
Prezydium OPZZ domaga się od rządu pilnego podjęcia działań na rzecz poprawy sytuacji w kraju, ich brak spowoduje rozpoczęcie działań protestacyjnych o szerokiej skali.
Oczekujemy od rządu:
• pełnej realizacji zobowiązań Pakietu Działań Antykryzysowych z 2009 r. i współpracy ze związkami zawodowymi w celu wypracowania drugiego pakietu działań antykryzysowych zgodnego z potrzebami obywateli,
• zmniejszenia liczby biednych pracujących poprzez podniesienie minimalnego wynagrodzenia do poziomu 50% przeciętnej płacy,
• zmian w systemie podatkowym – obniżki podatków dla najmniej zarabiających i podwyżki obciążeń najbogatszych oraz wprowadzenia podatku od transakcji finansowych,
• aktywnej polityki zwiększającej zatrudnienie, ograniczenia liczby umów śmieciowych oraz odmrożenia Funduszu Pracy,
• odstąpienia od propozycji zmian w Kodeksie Pracy niekorzystnych dla pracowników i zwiększenia roli układów zbiorowych pracy,
• urealnienia wysokości świadczeń socjalnych, w tym zasiłków rodzinnych, emerytur i rent do wzrastających kosztów utrzymania,
• zagwarantowania pracownikom pakietów socjalnych w procesie prywatyzacji i uznania ich za źródło prawa pracy,
• umożliwienie przejścia na emeryturę pracownikom, którzy przepracowali – 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, niezależnie od wieku.
• zagwarantowania respektowania wolności przynależenia do związków zawodowych i wyboru przedstawicieli pracowników do władz spółek z udziałem Skarbu Państwa.
Prezydium
Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych
Warszawa, 13 marca 2013 r.
Są książki, które próbują objaśnić geopolitykę. „Odessanie” Anety Wybieralskiej i Janka Sanockiego robią coś trochę innego: zamiast zaczynać od map, sojuszy i interesów wielkich państw, pozwalają najpierw wejść do miasta i pobyć w nim przez chwilę.
Opracowanie „O racji stanu. Ignacy Daszyński 1866-1936” powstało w Roku Daszyńskiego ogłoszonym przez Sejm RP z okazji 90 rocznicy śmierci wybitnego socjalisty i jednego z twórców niepodległości Polski w 1918 roku.
W czerwcu, w warszawskim Klubie Księgarza na Rynku Starego Miasta miała miejsce promocja książki prof. Zdzisławy Janowskiej „Dobro wspólne a rzeczywistość polska. Patologia rządzenia”. Książka ta została napisana w oparciu o własne badania Uczonej, o dokumenty i obserwacje uczestniczące. Autorką jest uczoną i zarazem politykiem.
Książka „Przegląd Socjalistyczny: Almanach 2004 – 2024” jest zbiorem wybranych artykułów, które ukazały się w okresie ostatnich 20 lat na łamach kwartalnika. Stanowią one niewielką, ale ważną cześć dorobku pisma. Jest to zbiór 60 artykułów: esejów, materiałów publicystycznych, felietonów napisanych przez 42 wybitnych autorów.
