Sylwester Szafarz

Gwiezdne wojny Reagana

Życie nie po to pojawiło się kiedyś na Ziemi, żeby teraz zniknąć z jej powierzchni. Ludzie widzą na własne oczy, jakimi metodami i broniami prowadzone są teraz współczesne wojny – bombami, rakietami, dronami, hybrydami i innymi „nowalijkami” (jak np. sztuczna inteligencja, roboty, lasery, komputery itp.). Jednak niebezpieczeństwo zagłady nasila się szczególnie w wyniku zbrojeń kosmicznych. Ta okrutna myśl przychodzi mi nieuchronnie do głowy, kiedy przystępuję do rozważań i do pisania niniejszego elaboratu na ten temat. Bowiem stara jak świat jest historia oraz ewolucja przysłowiowego miecza i tarczy, która wstąpiła w fazę kosmiczną w połowie XX wieku. Człowiek prymitywny, a następnie homo sapiens, czyli człowiek rozumny, myślący, choć faktycznie raczej bezmyślny, prześcigali się nieprzerwanie w doskonaleniu kolejnych rodzajów narzędzi zbrodni i śmierci. Straszne i wręcz przerażające są dotychczasowe wyniki tego wyścigu.

Sylwester  Szafarz

Hard Power

Czytelnikom nie znającym języka angielskiego pragnę wyjaśnić, iż pojęcie Hard Power, występujące w polityce i w politologii międzynarodowej, oznacza stosowanie metod siłowych (przemocy, agresji, interwencji, wojny, okupacji i in.) w stosunku do różnych państw i do narodów oraz do poszczególnych osób celem wymuszenia na nich posłuszeństwa, subordynacji oraz uzyskania rozmaitych korzyści politycznych, strategicznych, moralnych i materialnych. W niniejszym opracowaniu analizuję te kwestie w odniesieniu do polityki zagranicznej i strategii militarnej USA po II wojnie światowej, kiedy owa polityka i metodologia Hard  Power była i jest stosowana de facto nieprzerwanie w dążeniu do zdobycia przez Stany Zjednoczone pozycji I supermocarstwa globalnego i do jego panowania nad światem. Wiadomo, że zamiary te jeszcze nie zostały i nie będą zrealizowane, ale analizowana polityka prowadzona jest w dalszym ciągu z coraz większym uporem i natężeniem. Najwyraźniej, niektórzy decydenci amerykańscy z najwyższego szczebla nie potrafią, albo nie chcą wyciągnąć właściwych i realnych wniosków wynikających z ewidentnego braku efektywności przestarzałych kanonów swej polityki zagranicznej i strategii globalnej oraz stosują je nadal w odniesieniu do zupełnie bezprecedensowych uwarunkowań, do dynamicznych i głębokich przeobrażeń międzynarodowych. Tymczasem nowych problemów nijak nie da się rozwiązać starymi metodami!

Sylwester  Szafarz  

Przełomowe znaczenie

Jak każe dobra i ugruntowana chińska tradycja oraz praktyka polityczno-parlamentarna, zawsze w I połowie marca odbywają się coroczne posiedzenia obydwu Izb Parlamentu Państwa Środka znane na świecie pod nazwą „Two Sessions”. Tak było też tym razem w wyjątkowym pod wieloma względami roku 2024. Owa wyjątkowość polega m.in. na tym, że ChRL wkracza obecnie w finalną fazę realizacji programu przyjętego na niedawnym XX Krajowym Zjeździe KPCh (16.-22.10.2022.), a w szczególności ważnych strategicznie  zadań wynikających z XIV planu pięcioletniego (2021.-2025.); oraz z przezwyciężania w kraju trudności, kłopotów i problemów spowodowanych przez pandemię Covid-19, przez ostre efekty zjawisk kryzysowych, konflikty i napięcia na świecie oraz przez dawno niespotykane pogorszenie zewnętrznego środowiska dla rozwoju społeczno-gospodarczego ChRL.

Sylwester  Szafarz

Miłe złego początki

Dolar słabnie. Nie jestem tym zaskoczony. Za najmocniejszą walutę świata uważany jest obecnie…dinar kuwejcki (!) głównie używany na Bliskim Wschodzie w transakcjach dotyczących ropy naftowej i gazu ziemnego (1 KWD to 3,23 USD). Proces osłabiania dolara już od dawna ulega intensyfikacji i jest jedną z głównych przyczyn, a także konsekwencją zarazem obecnej wielostronnej zapaści kryzysowej w USA oraz na świecie, szczególnie w sferze ekonomiczno-finansowej, a także w międzynarodowych  płatnościach, w inwestycjach i w handlu. Coraz słabszy obecnie dolar był, jeszcze do niedawna, symbolem wyolbrzymianej potęgi USA oraz główną walutą w płatnościach i w gromadzeniu rezerw dewizowych wielu państw. Teraz jednak staje się on coraz wyraźniej odwrotnością lub wręcz zaprzeczeniem swej pierwotnej roli.

Sylwester Szafarz

Faktografia nieszczęścia

Zjawisko głodu, o różnej skali i o zmiennym natężeniu, jest znane od początku świata, obrazowo rzecz ujmując, a szczególnie od pojawienia się homo sapiens na Ziemi. Jednak obecnie problem ten urasta  już do monstrualnych rozmiarów  oraz jest przyczyną niewysłowionych nieszczęść i cierpień (chorób, pandemii, zgonów itp.) milionowych rzesz ludzkich, a także znacznej części innych istot żywych, szczególnie fauny pozbawionej zdrowej paszy i wody. Bez wątpienia, intensyfikacja głodu jako zjawiska globalnego następuje w wyniku kumulacji skutków  rozlicznych kryzysów, z którymi bezpłodnie boryka się współczesna ludzkość. A mianowicie bardzo ostrego kryzysu: klimatycznego, ekologicznego, żywnościowego, surowcowego, energetycznego, politycznego, strategicznego (np. wojny, konflikty i ogniska napięcia międzynarodowego), społecznego (np. bezrobotni, wyzyskiwani, chorzy, uchodźcy, migranci i in.), gospodarczego, finansowego, zdrowotnego (np. pandemie) i wielu innych.

Sylwester  Szafarz

Dnia 15.11.2023. odbyło się w San Francisco spotkanie prezydentów Xi Jinpinga i Joe Bidena, którzy uczestniczyli w spotkaniu na szczycie ChRL - USA oraz w XXX konferencji APEC (Asia - Pacific Economic Cooperation). Prezydent Xi przebywał w Stanach Zjednoczonych w dniach 14-17.11.2023.  Jego rewizyta w USA oznacza przełom we wzajemnych stosunkach między obydwoma  największymi mocarstwami. Cały świat wiązał wielkie nadzieje z tymi wydarzeniami z uwagi na niezwykłą mnogość i na poważną złożoność współczesnych problemów dwustronnych i wielostronnych, których skuteczne rozwiązywanie jest w znacznej mierze uzależnione od tych obydwu wielkich mocarstw.

Jacek Bartosiak

W Polsce odbyły się wybory, a w tle wojny Izraela z Hamasem swoje przemówienie wygłosił prezydent USA Joe Biden, ogłaszając odważnie światu, że Amerykanie będą „arsenałem demokracji” i nie mają zamiaru rezygnować ze swojej strategii prymatu światowego pomimo widocznego gołym okiem nacisku Kontynentu na pozycję geostrategiczną USA. W kontekście pogarszającej się sytuacji międzynarodowej i coraz bardziej ciążącej na Polsce kwestii wojny o Eurazję powstaje (właściwie filozoficzne) pytanie, czy ludzie wiedzą, na co w zasadzie głosują oraz czym się w istocie kierują, głosując tak, a nie inaczej? Czy robią to, kierując się swoimi interesami (co nie jest powodem do wstydu), czy jedynie kierują się swoistym imaginarium, czyli wyobrażeniem, jak świat według nich powinien wyglądać? I która z opcji politycznych do tego świata ich zaprowadzi (to kolejne imaginarium, bo politycy nie robią tego, co ochoczo obiecywali przed wyborami; robią tylko to, co MUSZĄ, kiedy strukturalna rzeczywistość – już powyborcza – ich do tego zmusi).

Sylwester  Szafarz

Miłe złego początki

Dolar słabnie. Nie jestem tym zaskoczony. Za najmocniejszą walutę świata uważany jest obecnie…dinar kuwejcki (!) głównie używany na Bliskim Wschodzie w transakcjach dotyczących ropy naftowej i gazu ziemnego (1 KWD to 3,23 USD). Proces osłabiania dolara już od dawna ulega intensyfikacji i jest jedną z głównych przyczyn, a także konsekwencją zarazem obecnej wielostronnej zapaści kryzysowej w USA oraz na świecie, szczególnie w sferze ekonomiczno-finansowej, a także w międzynarodowych  płatnościach, w inwestycjach i w handlu. Coraz słabszy obecnie dolar był, jeszcze do niedawna, symbolem wyolbrzymianej potęgi USA oraz główną walutą w płatnościach i w gromadzeniu rezerw dewizowych wielu państw. Teraz jednak staje się on coraz wyraźniej odwrotnością lub wręcz zaprzeczeniem swej pierwotnej roli.