Trzeba to powiedzieć jasno – po latach politycznych przepychanek, awantur z Komisją Europejską i mrożenia miliardów, rząd Donalda Tuska zrobił coś, co wcześniej wydawało się niemożliwe: odblokował pieniądze z Krajowego Planu Odbudowy. Sukces jest realny, bo bez tych środków Polska nie tylko zwalniałaby gospodarczo, ale też traciła szansę na skok cywilizacyjny w transformacji energetycznej i modernizacji infrastruktury.

Zdarzało się w historii, że prezydent w pierwszym orędziu wzywał do zgody. Że siadał w fotelu głowy państwa z intencją sklejenia rozbitego społeczeństwa, uspokojenia emocji, dania przykładu. Nie tym razem. Karol Nawrocki, świeżo zaprzysiężony, nie przyszedł z gałązką oliwną. Przyszedł z młotkiem. I od razu uderzył.

Imperator Trump na swoim polu golfowym w Szkocji przyjął Ursulę von der Leyen – reprezentantkę zjednoczonej Europy – drugiego mocarstwa gospodarczego świata w roli petentki, bezpośrednio po fiasku rozmów chińsko-unijnych w Pekinie.

Zbliża się godzina „W” – i po raz kolejny miasta w całej Polsce na chwilę zamilkną. Warszawa stanie. Syreny wyznaczą moment, w którym rytm codziennego życia ustąpi miejsca pamięci. I ta minuta – jakkolwiek ceremonialna – wciąż porusza. W tej ciszy jest coś prawdziwego: wspólnota, która trwa, choć na co dzień bywa rozbita.

Premier Donald Tusk ogłosił rekonstrukcję rządu. Zmieniło się kilka nazwisk, zmniejszono liczbę ministerstw, pożegnano niektórych ministrów, jak Izabela Leszczyna, Czesław Siekierski, czy Agnieszka Buczyńska. Pojawiły się nowe twarze — Waldemar Żurek i Stefan Krajewski. Powrócił Marcin Kierwiński. Ale czy zmieniła się opowieść? Raczej nie.

Z 22 lipca jest trochę jak z dawnym albumem rodzinnych zdjęć. Wciąż stoi na półce, choć nikt go już nie przegląda. Niektórzy mówią, że lepiej byłoby go spalić, inni – że dobrze by było kiedyś do niego wrócić. Tymczasem warto go po prostu raz jeszcze otworzyć. Uważnie. Bez sentymentu, ale i bez nienawiści.

W II RP wszystkie partie miały swoje bojówki. Obecnie bojówki ma Konfederacja i PIS. Są one używane do różnych celów: ataków na protestujące kobiety, fikcyjnej obrony kościołów, okolicznościowych manifestacji, czy jak teraz walki z imigrantami pod hasłem obrony granic.

Izrael dokonuje ludobójstwa w Gazie, gdzie na małym terenie żyje ponad 2 mln ludzi. Są zabijani i głodzeni wobec blokady pomocy humanitarnej. Zginęło już prawie 100 tys. ludzi, głównie kobiet i dzieci. Według głoszonych zamiarów mają zniknąć wszyscy (zginąć lub wyjechać).

Trudno unikać tematu, którego znaczenie będzie rosło. Jestem zwolennikiem polityki wspierania uchodźców z Ukrainy, jeśli pracują, to równych praw socjalnych z Polakami. Opieki nad dziećmi. Dobrych warunków do integracji, jeśli jej chcą.

Nieuchronnie zaostrza się walka polityczna o władzę. PIS i narodowcy użyją każdej metody, aby obalić obecną koalicję. Atakują UE niby w imię narodowych interesów, co jest absurdem, bo tylko dzięki przynależności do Unii mamy nasz rozwój.

Stało się. Po wielu dniach napięcia i wzajemnego ostrzału pomiędzy Izraelem Netanjahu wspieranym przez Trumpa, a Iranem ajatollahów - USA bezpośrednio zaangażowały się w ten konflikt, wysyłając swoje bomby, jak deklarują, skierowane głównie na cele nuklearne na terytorium Iranu.

Przeglądam dyskusje w mediach internetowych. Pełno tam bredni i kłamstw. Cześć wynika z głupoty, inne z intencji aby komuś zaszkodzić. Nieuctwo i prymitywizm  połączone z mową nienawiści. W gąszczu tych idiotycznych i prymitywnych głosów są dwa popularyzowane poglądy wyjątkowo szkodliwe, bo podzielane przez władze i większość społeczeństwa, a więc realnie wpływające na życie kraju.

Kaczyński dawno domknął system. Przypomnienie. Jeśli podejmuje się decyzje niezgodne z prawem wówczas spór rozstrzygają sądy. Łamiący prawo muszą je opanować, aby potwierdzić swoje decyzje. Dlatego PIS obniżył limit wieku dla członków Trybunału Konstytucyjnego, nie powołał prawidłowo wybranych sędziów i powoływał własnych.

Odnoszę wrażenie, że wielu z polityczek i polityków koalicji nie do końca rozumie co stało się wczoraj. Podobnie jeżeli chodzi o członków rządu i w ogóle szeroko pojmowane zaplecze polityczne obecnego rządu.

Spełniły się „ponure” przewidywania dotyczące wygranej Nawrockiego w wyborach prezydenckich. Kampania wyborcza sztabu Trzaskowskiego okazała się generalnie, wizerunkowo i medialnie, słaba.